Герб: іспанскі шчыт рассечаны «у слуп», у правым чырвоным полі залаты ключ бародкай ўверх, у левым блакітным - сярэбраны ключ бародкай ўніз.
Сцяг: прамавугольнае палотнішча з суадносінамі бакоў 1: 2, якое складаецца з двух гарызантальных, роўнавялікіх палос: у верхняй чырвонай - жоўты ключ бародкай ўверх, у ніжняй блакітны - белы ключ бародкай ўніз.
Герб і сцяг зарэгістраваныя ў Гербавым матрыкуле Рэспублікі Беларусь 20 лютага 2001 г. № 49.
Паводле легенд горад існуе з X ст. і атрымаў назву ад імя свайго заснавальніка, яцвяжскага князя, які прыняў пры хрышчэнні імя аднаго з апосталаў - Пятра. Паданні данеслі да нас славянскае імя Петрык. Па гістарычных жа крыніцах Петрыкаў вядомы з XV ст. як мястэчка Слуцкага княства ў складзе Вялікага княства Літоўскага. У гэты час населены пункт належаў князям Алелькавічам. У XV-XVI ст. па загадзе Юрыя Алелькавіча тут быў пабудаваны замак, разбураны падчас вайны Вялікага княства Літоўскага з Маскоўскай дзяржавай у 1534-1537 гг. Гэтыя дзве акалічнасці, розначасовага па храналогіі, але вельмі значныя для гісторыі развіцця горада, былі пакладзены ў аснову сучаснага гарадскога герба. Ключ, якім можна адчыняць або замыкаць штосьці, - сімвалічны прадмет, які характарызуе таксама «адрознівальная і злучае сілу» яго ўладальніка. Гэтай сілай у царкоўнай сферы надзелены, паводле Евангелля ад Матфея, апостал Пётр, з імем якога звязваюць назва горада. Абавязковымі атрыбутамі, якія суправаджаюць ўсе выявы гэтага апостала, з'яўляюцца два ключы, сярэбраны і залаты. Разам з тым ключы з'яўляюцца сімвалам закрытага, ўмацаванага горада. Перадача ключа ад абложанага горада ворагам была выразам капітуляцыі перад заваёўнікам. З іншага боку, ключы ад горада ўручаюцца ганаровым гасцям як знак перадачы ўлады, прыязнасці і гасціннасці. У сімволіцы ключы на гербе паказваюць таксама на давер і выпрабаваную вернасць, праяўленую ў адносінах да свайго гаспадара і ўладара. Ключ ці пара ключоў з рознымі атрыбутамі маюцца на гербах гарадоў Babtai і Plateliai (Літва), Перакопа (Украіна), Шлісельбурга (Расія), Брэмена (Нямеччына), Ватыкана, Ліды (Беларусь) і інш.
